11 augustus 2025
Dat haar hart bij de zorg ligt, blijkt al vroeg in haar loopbaan. Ze start in het ziekenhuis, groeit door tot manager Beeldvormende Technieken en wordt vervolgens locatiemanager bij SVRZ. “In die jaren zag ik de kracht van betrokken zorgprofessionals van dichtbij. Maar ik zag ook waar het wringt: hoe ingewikkeld het soms is om écht samen te werken, terwijl dat wel nodig is. Dat is altijd mijn rode draad gebleven: hoe kunnen we het samen beter doen?”
“Die combinatie van praktijkervaring en beleid neem ik nu mee terug naar Zeeland.’’
Die betrokkenheid blijft niet onopgemerkt. In 2021 wordt Jacqueline Kamerlid voor de VVD, met in haar portefeuille onder meer jeugdzorg, GGZ, maatschappelijke opvang, arbeidsmarkt in de zorg en kinderopvang. “Die combinatie van praktijkervaring en beleid neem ik nu mee terug naar Zeeland. Ik weet hoe zorg werkt – zowel op de werkvloer als aan de vergadertafel.''
“In mijn tijd als Kamerlid bracht ik vaak voorbeelden uit Zeeland in tijdens debatten – omdat ik geloof dat hier écht mooie dingen gebeuren. Dat bleef niet zonder resultaat: het ministerie kwam naar Zeeland, zag wat er al goed liep – zoals de samenwerking binnen de Zeeuwse Zorgcoalitie – en besloot extra middelen vrij te maken: €83 miljoen voor regionale samenwerking. Ook op andere dossiers werden stappen gezet: erkenning van de SEH-arts als medisch specialist, het tolvrij maken van de Westerscheldetunnel, en meer opleidingsplekken voor psychologen. Dat zijn resultaten waar ik met trots op terugkijk – en die laten zien: als je samen optrekt, kun je écht iets in beweging zetten.”
‘’Ik ben altijd maatschappelijk betrokken geweest, maar de zorg in Zeeland raakt me echt.’’
"De zorg zit in mijn hart – en gaat er nooit meer uit. Ik ben altijd maatschappelijk betrokken geweest, maar de zorg in Zeeland raakt me echt. Ik heb het van dichtbij gezien, hoe we in deze regio tijdens corona de schouders eronder zetten. Niet alleen zorginstellingen, maar ook gemeenten, onderwijs, kinderopvang en welzijnsorganisaties. In plaats van te focussen op grenzen en verschillen, keken we naar wat er wél mogelijk was. Dat geeft me energie."
Toch begon het na vier jaar politiek te kriebelen bij Jacqueline. Ze had altijd gezegd: “Ik blijf in de politiek, tenzij er een kans komt om écht iets te betekenen voor de zorg.” Die kans kwam. Tijdens een werkbezoek in Zeeland zag ze de mogelijkheid én de noodzaak: “Als ik hier een rol kan spelen in het versterken van de samenwerking in de zorg, dan móet ik dat doen.” Twijfel was er niet. “Ik wist: hier kan ik echt verschil maken.”
Als directeur wil ze aanjagen, verbinden en vooral dóen. “Viazorg is ooit gestart met focus op de arbeidsmarkt, maar we zijn nu veel breder in ontwikkeling. De uitdagingen zijn groot: dubbele vergrijzing, personeelskrapte, toenemende zorgvragen. Maar ik zie ook kansen. We hebben hier bevlogen mensen en volop expertise in huis. Ik wil die energie benutten en samenwerken over domeinen heen: zorg, welzijn, onderwijs, kinderopvang, gemeenten. Omdat samenwerking ons echt verder brengt. Ik ben hier om samen te bouwen aan een sterke, toekomstbestendige zorgregio.
‘’In Zeeland worden we door onze eilandenstructuur bijna vanzelf gedwongen tot samenwerking – en dat is een kracht.’’
"We moeten blijven denken vanuit de inhoud en het regiobelang, in plaats van het belang van de eigen organisatie. Alleen dan kunnen we grote opgaven als dubbele vergrijzing en personeelstekorten écht het hoofd bieden. In Zeeland worden we door onze eilandenstructuur bijna vanzelf gedwongen tot samenwerking – en dat is een kracht. Ik geloof in open en eerlijke samenwerking, gebaseerd op vertrouwen. Dat betekent soms dat je de samenwerking boven je eigen positie of voorkeur plaatst. Het gaat er niet om wie het doet, maar dát het gebeurt – voor de mensen die zorg nodig hebben. En dat vraagt om leiderschap dat verbindend en dienend is."
Haar ervaring als Kamerlid helpt daarbij: “Ik weet wanneer je invloed kunt uitoefenen – bijvoorbeeld rond Prinsjesdag of bij Kamerdebatten. Maar wat ik vooral meebreng, is mijn bevlogenheid en liefde voor Zeeland. Die is sterker dan ooit.”
Wie haar spreekt, merkt het meteen: Jacqueline is betrokken en energiek. Maar ze weet ook hoe belangrijk het is om af en toe stil te staan. “Ik zwem graag in het buitenbad, het liefst vroeg in de ochtend. En als dat niet lukt, ga ik naar het strand. Water hoort bij mij. Ik ben een vis van sterrenbeeld, en zowel Den Haag als Goes liggen aan het water – dat zegt genoeg.”
Daarnaast schrijft ze graag korte gedichten, zogeheten elfjes. “Elf woorden – dat dwingt je tot de essentie. Soms als samenvatting van een dag, soms bij een afscheid.” Wat begon als een creatieve uitlaatklep, is inmiddels een traditie geworden. Ze deelt haar elfjes op social media onder de hashtag #elfjevandedag.
Jacqueline kijkt ernaar uit om samen met het team van Viazorg en alle partners verder te bouwen aan de toekomst van de Zeeuwse zorg. “We hebben al veel opgebouwd, maar we zijn nog niet klaar. Ik zie het als mijn taak om die beweging vast te houden – en waar nodig een stapje extra te zetten. Niet alleen met woorden, maar vooral met daden. Want daar begint echte verandering.”